Yine sabah oldu

Gözlerimde özleminin nemi

Pencereme sensizliğin rüzgarları vurup vurup gidiyorlar

Odam da neşesizlik sanki birini bekliyorlar gibi ...

Kitaplarımın albenisi gitmiş varlıklarını belli etmiyorlar

Cd lerim cezbetmiyor elim gitmiyor

Bilgisayarım boynu bükük açmamı istemiyor

Bana yine hüzün kaldı ...

Öyle bir kendimi soyutlamışım ki toplumdan kendimi

Ailemle bile birlikte olmak istemiyorum

Dışarı çıkmak istemiyorum

Sadece odam da kalıp sana defalarca aşık olmak istiyorum ...

Seni öyle seviyorum ki

Tarifi imkansız ne kelimeler ne de başka şey yeter

Öyle bir duygular ki ;

Zaptedilmesi zor gençlik duygularımı köreltti ...

SENSİZ GEÇEN HALİM BÖYLE BİLE OLSA